نشریه ادبی چامه درباره منصور اوجی می گوید

نشریه ادبی چامه درباره منصور اوجی می گوید

نشریه ادبی چامه درباره منصور اوجی می گوید

دوازدهمین شماره دوماهنامه ادبی چامه ویژه تیر و مرداد ۹۹ , به‌تازگی پخش شده و به‌طور مکتوب و الکترونیک روی پیشخوان مطبوعات آمده است . پرونده ویژه این‌شماره چامه که مطالب و مقالاتی را در حوزه شعر و ماجرا شامل می گردد , منصور اوجی و کارنامه اوست .

در بخش یادداشت , نوشته‌هایی از ابوتراب خسروی , محمدکاظم اخوان , بهروز یاسمی , بهرام پروین‌گنابادی , یاشار هدایی , سیدعلی کاشفی خوانساری , آناهیتا برزویی , قدمعلی سرامی , رکسانا حمیدی , هادی خورشاهیان , دره دادجو , عاطفه آریان , محمدرضا شهبانی نوری , ابراهیم کارگرنژاد , معصومه حامی‌دوست , مژده نادری , میترا خواجه‌ییان و محمد بهمن‌بیگی مندرج شده‌است .

اشعار و شعر های آنها

در قسمت شعر نیز اشعاری از محمدرضا شفیعی کدکنی , فدوی‌الزیانی با ترجمه محمدالامین الکرخی , محسن حیدری , مهدی حسنی باقری , ایرج صف‌شکن , سیدعلی صالحی , پوران کاوه , منظور قلی‌پور , رضا اسماعیلی , مسعود میری , مسعود فرح , مهدی خالدی , مجتبی نورانی , لیلا طیبی رها , سعید فلاحی , علی خاکزاد سیدعلی صالحی , سیروس رادمنش , هرمز علیپور , بهاره نوروزی سده , رضا خان بهادر , روح‌الله رویین , سعید صدیق , مظاهر شهامت , عبدالله محمدزاده , خرم سعیدی , حجت دلگرم , حسن فرخی و مرتضی عابدپور لنگرودی به چاپ رسیده است .

مهدی شاطر , ندا چهارگانه , کامبیز نجفی , آرمین رزمجو , حدیث سلحشور و مریم علی‌اکبری نیز نویسندگانی میباشند که داستانشان در بخش داستان این‌شماره چامه چاپ شده‌است . در بخش داستان همینطور فصلی به‌نام کارگاه ترجمه است که در آن قصه لی هریک با ترجمه مسعود غفوری پخش شده شده‌است .

ویژه‌نامه , چامک , گپ و بررسی عنا وین ۴ بخش بعدی این‌مجله میباشند . در بخش ویژه‌نامه که مرتبط با منصور اوجی با عنوان «شاعر آه و ماه» است , نوشته‌هایی از این‌افراد چاپ شده‌است : احمد اکبرپور , سیروس نوذری , موسی بیدج , همایون یزدانپور , منصور اوجی , محمد ولی‌زاده , ضیاءالدین خالقی , امین فقیری , کوروش کمالی سروستانی , کاوس حسن‌لی و منیژه عبداللهی .

رای زنی با غلامحسین ابراهیمی دینانی در بخش گپ نیز از جمله مطالبی است که در این‌شماره خبر نامه مذکور چاپ شده‌است .

محمدصادق رحمانی صاحب‌امتیاز و مدیریت این‌مجله در جزء سرمقاله این‌شماره با عنوان «چامه‌ورزی» متن است :

«ما میخوانیم تا معرفت بیاموزیم یا این که می خوانیم تا حقیقت را بیافرینیم . این دو دسته نگاه , چالشی است که ذهن را به خویش درگیر میدارد . مارسل پروست در کتاب درباره‌ی خواندن با نگاهی موشکافانه نظر جان راسکین را رد می نماید . جان راسکین در کتاب کنجد و سوسن‌ها بر این اعتقاد و باور است که کتاب‌ها در برگیرنده آشنایی و حقیقت است و خواننده با مطالعه به ژرفای معرفت و حقیقت پی می برد . این در حالی است که پروست این نگرش را توهمی بیش نمی‌داند . در صورتی چنین که راسکین می گوید نیست , پس حقیقت داستان چیست؟

مارسل پروست بر این اعتقاد است که خواندن کتاب چیزی نیست جز محرکی که ذهن خواننده را به تحرک وامی‌دارد تا خویش دست به آفرینش بزند . پروست میگوید کتاب خواندن را نمی توان با گفت‌وگو قیاس کرد . تلاوت برخلاف گفت‌وگو برقرارکردن رابطه است با فکر ای دیگر , آن نیز در تنهایی . در حالی که گفت‌وگو در تنهایی صورت نمی‌گیرد . گفت‌وگو فورا تنهایی را از در میان میبرد .

و به حقیقت , یکی از خصوصیات کتاب مفید که نقش بنیادی در حیات فکری ما بازی می کند همین است : «فرجام‌ها برای مولف و برانگیزش‌ها برای خواننده . دانایی ما جایی آغاز می شود که دور اندیشی نویسنده به پایان می رسد . » راجع‌به خواندن مارسل پروست با ترجمه بنیامین مرادی را نشر مرکز منتشر نموده است . در یادداشت‌هایی که نویسندگان , شاعران و منتقدان در این شماره چامه نوشته‌اند به خوبی می‌توان این جور نگاه پروست را شعور کرد , زیرا اهل خودکار خود در عین حالی که خوانندۀ قهاری‌اند , مولف یا شاعر خلاقی نیز می‌باشند .

منصور اوجی و آب در خوابگه مورچگان

منصور اوجی در شعر صاحب امضا است

نوشته‌های سابق و کلاسیکی که سال‌هاست ما می خوانیم و کلماتش بوی کهنگی نمی‌دهد , علاوه بر آفرینشگری و خلاقیت نویسنده , به ماده خام آن هم باز میشود . زبانی که شاعران و نویسندگان بدان متن اند , زیبایی را دو برابر می کند , بویژه که زبان فارسی خویش ظرفیت‌ها و ظرافت‌هایی دارد که جنبه برانگیختگی ذهن را با خویش به همراه دارد .

منصور اوجی در شعر صاحب امضاء است . نیز از دیدگاه نوع به‌کارگیری زبان و نیز شیوه بیان خویش . چندی قبل کتابی با نام یک قدمت شاعری درباره وی و آثارش در تهران چاپ شد و در شیراز رو نمایی . راستی را که چنین عنوانی برازنده اوست . رد شعرهای او‌را از وسط ده سال سی خورشیدی در مطبوعات ادبی آن دوران می‌توان جست . اول کتاب او با عنوان باغ شب در سال ۱۳۴۴ صحیح در سالی که من به دنیا آمده ام به چاپ رسیده است . یاد بانمکی درباره نام‌گذاری این مجموعه شعر با مهدی اخوان ثالث دارد که خواندنی است .

منصور اوجی علاوه بر شعر , در سال‌های جوانی طراحی و نقاشی هم کرده است و با سنگ مجسمه‌های طبیعی هم می‌سازد . »

در اردیبهشت ماه که به شیراز رفته بودم و چه اردیبهشتی؟! به منزل ایشان زنگ زدم و تو می‌دانی که اوجی نه تلفن همراه دارد و نه خودرو . از قصد خویش برای اختصاص چامه شماره ۱۲ به ایشان سخن گفتم . وی پذیرفت و اذعان کرد هر کاری که می کنید حتماً به‌صواب است . این در حالی بود که نیز ضیاالدین خالقی و نیز بابک طیبی پیشاپیش به من گفته بودند که آقای اوجی هر آن‌چه را که درباره‌اش می‌نویسند ,

بازبینی مینماید . احتمالا برهان مدارایش با اینجانب دچاری‌اش به شکستگی استخوان پهلو بود . به هر روی اهل خودکار شیراز به همان مقداری که حتمی بود , با اینجانب همکاری کردند که درین شماره میتوانید ببینید و بخوانید . در این سفر که در بیستم اردیبهشت ماه اتفاق افتاد به دوست شاعر دیگری هم سر زدم . سیروس نوذری که اشتیاق دیدارش را داشتم . به خانۀ وی رفتم و ساعاتی را با وی درباره شعر و شعر کوتاه حرف زدم و البته بیشتر شنونده بودم .

 

این‌مجله با ۲۶۴ صفحه و قیمت ۵۰ هزار تومان منتشر شده شده‌است .

ارسال پاسخ

Your email address will not be published.
Required fields are marked *